Meyveye gel!!

Görmesini bilene neler var hayatta yaşamaya değer. Bu da hayatın renklerinden biri. Bakın bunların hepsi ERİK! İnsanın inanası gelmiyor değil mi... Ama yine de siz Ööööle demeyin; büyüyünce onlar kış zamanı yenecek eriklerden oluyolarmış. Valla biz yedik ekşi mekşi ama kekremsi de olsa pek güzeldi yemesi. Tanıştırayım bunlar GÜRCİSTAN ERİĞİ... Ya hafife aldınız tiplerine bakıp di mi! ama onlar ulusarası çalışıyolar... sEN BAK şU meyveye hele, oturduları yerden geziyolar dünyayı... Bunlar Arhai Pazarı'ndan. Malum Gürcistan'la sınır komşusu olunca.. buraya geçiş yapanlar sadece meyveleri olmuyor oranın... neyse efemm bu başka bi sahaya giriyoo... bugünlük bu kadar gevezeliğim; pek çoktur işim.

allah o da nesi!

Memleket köpekler bakımından hayli zengin. Yok yok, maksatlı bi yazı falan değil, aleni gerçek köpekler işte. Şahsen ben memnunum çünkü köpekleri seviyorum, hırlayıp çeteleşmedikleri zaman güvenli bile geliyorlar. Bi de benim karakterime daha yakın görüyoum sanırım onları; sadıklar ve korumacı güdü örneğiler benim için. Üniversitem (Hacettepe Ü.) de köpek cenneti idi, kedi barınamazdı. Hacettepe Ü. ile ODTÜ arasında gizli bi anlaşmazlık, alınıp verilememe durumu vardır. Ne tesadüftür ki, buna hayli denk düşen bir durumdur ki; orası da kedi cenneti gibidir âdeta ve köpek kısırlığı yaşanır bildim bileli orada da..)))))))
Neyse efenim köpeğin bol olduğu bi memlekette de haliyle kediler azınlıkta oluyor. İşte bugün akşam alacası eve dönerken civarda kaldırımlar arası, hatta Çoruh'un yakaları arasında bi köpek uğuldaşmaları duyuldu ki, içlerinden bir grupla boy gösterdi bizim memleketin köpekleri uzaktan uzağa. Ben de köpek bolluğu, kedi azlığı üzerine düşüncelere dalıvermiştim ki tam bu sırada büyük belediye çöplüğünün ymacında bi hırıldama -aallah o da nesi!- poşetlerin karanlıkta yarattığı gürültülü kakafoninin içinden bi kedi fırlamaz mı! aman allahım o ne fırlamaydı öyle(aslı astarı saniyelik bi mesele). Neredeyse dibimden fırlayan bu kedi parçasına hırladım içimden, öyle ya cesaretimin onurunu zedeledi, refleksime yenik bi sıçama gerçekeştirdim öteye doğru. La havle efenim a havle..))))) Tamam dedim kediye, "varoluşunuzun farındayım ve sizi de ciddiye alıyorum!" işte bele...

PolitikA hayatın her alanında... işte BİREYlik-BENLİK tam da oralarda GİZLİ...

Politik bi tip değilim hem de hiç... sanırım bundan kaybediyorum. Yok oyunlarla işim, alavere dalavere ve yalakalıkla birinin kuyuğunda... Başının dikine giden ille de doğrularım diyen biri olmak; bildiğimiz-öğrendiğimiz değil ama, gördüğümüz dünyada pirim yapmıyor.
Varsın yapmasın, doğrular benim doğrularım diyebilecek güçte olduktn sonra. Hele de doğrularımla eş düşen doğru insanların varlığı oldukça, inanmaya da mücadeleyede değer BENLİĞİM İÇİN. Sayımız az ama ÖZ!
Nerden de çıktı şimdi bu derin ve ciddi konu demeyin... öööle işte çıktı geldi dilime ve yazmadan ededim ..)

bİr İLK'e imza atılmıştır ..))

Bugün bir ilke imza atmanın haklı gururunu ve ŞAŞKINLIĞINI yaşıyorum! bEN ki sabah kuşuyumdur ve er kalkıp sabaha; sabahın o daha koklanmamış, çoğu insan nefesiyle buluşmamış serin havasını tenimde hissetmeyi seven biri olarak, tam tersi bi rekor kırdım. Kişisel rekorumu kırdım diyebilirim bu konuda; kaç haftadır nasıl bir yoğunluk ve yorgunluk içindeysem artık, (tahminimden de fazla imiş demek ki) uyandığımda saat 11.30'du ve bu saatte kaç defa kalkmışımdır bilmiyorum (bir elin parmaklarını geçmez). Dedim ki "helal Bilge!"
Önceleri geç kalktığım zamanlar canım sıkılır, kendi kendme hayıflanırdım. Bir de fena baş ağrısı yapışır kalırdı kafama. İşlerimin yoğunluğu da tasama katkıda bulunurdu tabi; ama şimdi yoğun bile olsam bazı zamanlar kendime ödüller vermenin ve bu ödüllere uykuyu da katmanın gerekliğini biliyorum. E öle ya yaş ilerliyo, uyku daha fazla ihtiyaç..) İnsan eskisi kadar dayaıklı olamayabiliyo..)))) Heyt kim korkar yıldan, yaştan..))) Mutluyum ötesi var mı..)

çAĞIn HastaLığı STRES'e bir ReÇeTe daha...

İnsanların bunalımları arttıkça yeni kaçış, ruhu arındırış yolları arar oldular. Doğayı keşif yetmez oldu insanoğluna - hoş herkesin böyle bi şansı da yok o da ayrı-. Büyük şehrin sendromlarından biridir ki kalabalıklar içinde yalnızlaşma ve bütün bu yalnızlığa karşın, kaçacak delik de bulamama. İlginç velhasıl-ı kelam efenim. İşte bu tantana velvele arasında NLP, Bio-enerji, Psikoterapi, Psikyatr (Yarı trans, Hipnoz...), bunların değişik bi kolu olarak gördüğüm YOGA vs derken yeni bi yönetem daha çıkmış uhu dinlendirmek amaçlkı: Transformal yaşam ve nefes koçu. Yok yok şaka falan değil, yapılan işlemin adı bundan üreme bi şey ama bu ani bi meslek olmuş. Bu işi yapıp sosyete içinde ciddi para kazandıan da bi meslek.

İşin daha da ilginç yanı, ööle sosyete işi sabun köpüğü modalardan birine de benzemiyor. Nasa ve Tıp dünyasında önemli isimlerle birlikte, hatta kanser tedavilerinde doktorlarla ortaklaşa çalışan bir gruptan bahsediyorum. Anlayacağınız bu yeni meslek dalı ve tedavi yönteminin adı olan Transformal yaşam ve nefes koçu günümüzün ve geleceğin popülerlerinden olacağa benzer. Üstelik bu yöntemin 1 saatlik uygulanması ile 2,5 yıllık psikiyatr tedavinin katdilen yol bakımından aynı olduğunu duymak da hayli şaşırtıcı ve etkileyici geldi bana. -e şişkinlik payı vardır tabi-

Her insanın bi nefes alış tarzı varmış. Uzman diyor ki, "Nefes de vücudun ve insan beyninin bir haritası gibidir. :Bizler bu haritayı çıkarıyoruz öncelikle nefes çalışmaları ile. Sonra nerelere oksijen gitmiyor onları tespit ediyor ve birkaç günlük bir uygulama çalışması ile bunu toparlıyor ve mutluluğu daim kılacak telkinlerde bulunuyoruz." İş bol oksijende bitiyor yanicimee.)))

e yeni bi şey bu bi bakmak anlamak gerek tabi. Ama bana mantıklı geldi valla, akla yatkın ve bilimsel gerçekliği olan açıklamalardı. Ama iş gene de insanın beyninde bitiyo. İnsanın önce kendine inaması gerek vehasıl-ı kelam..)))

Efenim, en iyisi, hemen yarın güne, sabahın er vakti ciğerlere bolca temiz hava yükleyerek başlamak!

artık KıSa cümleler kuruyorum..)))

Şebnem Ferah'ın "artk kısa cümleler kuruyorum" şarkısı en sevdiklerimdendir, anlamdaki derinliği açısından. Hakkaten hayat çok şey öğretiyor insana; ben gibi uzun cümleler kurmaktan kendini alamayan bir tipçiğe bile..))) ama gelin görün ki yine de eski alışkanlıklarımı sık sık tekrarlamadan edemiyorum. Bu da bi huy olsa gerek; detay vermek, anlattğım şeyi anlaşılır kılacak kadar uzun cümleler kurmak; hem de bazen karşdakinin takibini zorlaştıracak kadar bazen. Sanki karşıdaki ya anlayamayacak ya da yanlış anlayacakmış gibi, ille de... Neyse efendim bugün de öööle uzun bir cümle kurarken yakaladım kendimi telefonda, durduramadım da başlamış bulunmuşum bir kere sündü de sündü. Derken, nefes almak için kısa yarım bi "es" vermişken arkadaşla karşılıklı bastık kahkahayı. "Bi an hiç durmayacaksın sandım" deyince arkadaş, "ben de duramayacağımı.." deyiverdim ..))) Cümle mi? zorlasam sonunu getirirdim zannımca; ama bazen cümle kurmadan da çok şey anlatılabiliyo, yeter ki karşıdaki ile aynı dili konuşabilin...

bU uZun CümLe kurma bazen bi meziyettir; ööle her babayiğidin harcı değildir hakkını vermek. Nitekim Ahmet Hamdi TaNPINAR'ın 15 satıra varan bir paragraflık cümleleri vardır. Bu cümlelerin nokta konmaksızın soluksuz sürdüğü düşünülecek olursa maharetinin derecesi de anlaşılmış olur sanırım.

Ama tabi her zaman bir maharet olmayabiliyor... Neden mi? Uzun bir süre geçmesine rağmen beni hâlâ güldüren, tebessümle bakmaya devam ettiğim bir karikatür anlatsın size ne demek istediğimi. Kim bilir belki görmediklerinizdendiR ( bkz. sağ cenaba)

Zonk zonk zonk!!!

Ayaklarım ayaklarım... zonk zonk, poff!!! sesleri geldi akşama kadar ayaklarımdan. İsyanlarını duymamak için sağır olmak gerekti ki zonklamalarını bir ara beynimde hissettim diyeblirim. Onları ne kadar da ihmal ediyorum.

Gün boyu papatyalı ılık bir suyun içinde hayal ettİm ayaklarımı, kulaklarımda da sabah vakti esen üzgara eşlik eden dalga sesleri... ohhh.

Öyle hayallemişim ki böle bİ foto bile buldum. e ayakta, koşturur vaziyete öölecene beni taşımalarını bekledim. El insaf oldu tabiiiii. Gelir gelmez suladım dinlendirdim ve kremleyip diktim tavana doğru. Aman da pek hoşlarına gitti benimkilerin..))) napsınlar bööle lütufkar tavra alışkın değiller. Ne yapacaklarını şaşırdılar bana karşı; ordan oraya koşturdu alyuvarlar akyuvarlar basınç da basınç ve ardından gevşeme...

Ohooo hooo ayak bakımı da tıpkı diğer bakımlar gibi bol vakti olanlara yafuuu....